تقدیم به معلم عزیزم خانم جلیلی بزرگوار

خانم جلیلی عزیز ، استاد بزرگوار، شما را به چه مانند کنم . دل دریاییتان لبریز از آرامش است همچون کوه استوار از حوادث روزگار ایستاده اید و همچون ابر، باران پر شکوه معرفت بر چمن های دشت دانش آموختگی فرو می ریزید . خورشید نگاهتان گرمابخش وجود من و حرارت کلبه ی سرد یأس و ناامیدی و ارمغان شور و شعف است . خانم جلیلی عزیزم غنچه ی تبسمی که از گلستان لبهای شما می روید، طراوت لحظه های ابهام و زیبایی بخش خانه ی وجود من است . کلام روح بخش و دلنشین شما موسیقی دلنوازی است که بر گوش جان می نشیند و اهنگ زندگی را

به شور در می آورد. روانی به لطافتان گلبرگهای ارغوان دارید که از احساس و شور و شعف لبریز است . دستهای روشنتان سپیدی خود را از گل بوسه های گچ گرفته و شمع وجودتان ازنیروی ایمان و انسانیت شعله ور است . سرخی شفق ، تابش آفتاب ، نغمه ی بلبلان ،صفای بستان ، آبی دریاها ، همه و همه را می توان در شما خلاصه نمود . خانم جلیلی گلم معنای کلام امیدبخش شما همچون نسیم صبحگاهان نشاط بخش روح خسته من است . علم آموزی و صبر و ایمان را از پیامبران به ارث برده اید و به حقیقت وارث زیبایی ها بر گستره ی گیتی هستید . قدوم سبز شما سبزینه ی کوچه باغ های زندگی و صفا بخش خاطر پر دغدغه ی من است. طپش قلب شما آهنگ خوش هستی و جوشش نشاط در غزل شیوای زندگی است . شما روشنایی بخش تاریکی جان هستید و ظلمت اندیشه را نور می بخشید .

خانم جلیلی مهربانم

چگونه سپاس گویم مهربانی ولطف شما را که سرشار از عشق ویقین است .

چگونه سپاس گویم تأثیر علم آموزی شما را که چراغ روشن هدایت را بر کلبه ی محقر وجودم فروزان ساخته است . آری در مقابل این همه عظمت و شکوه شما مرا نه توان سپاس است ونه کلام وصف .

تنها پروانه ی جانم بر گرد شمع وجودتان ، عاشقانه چنین می سراید : معلم کیمیای جسم و جان است ... مــعلم رهنمای گمرهان است.... شـده حک بر فراز قله ی عشق .... معلموارث پیغــــمبران است

خانم جلیلی عزیزم خیلی دوستتون دارم .

جهان پر رمز و راز ریاضی ...